
Czym dla mnie jest psychoterapia?
Jak głosi przysłowie Tureckie: Aby poznać człowieka, trzeba zostać
jego towarzyszem podróży.
Psychoterapia jest dla mnie wspólną podróżą przez historię
drugiego człowieka. To czas, w którym mogę uważnie słuchać i
towarzyszyć człowiekowi w odkrywaniu jego uczuć, emocji, myśli oraz
potrzeb. To czas wspólnej podróży przez to co trudne oraz przez to co
przyjemne, podróży przez to co świadome oraz nieuświadomione.
Psychoterapia jest również miejscem i przestrzenią do bycia sobą,
takim jakim się jest, do stawania w prawdzie, często trudnej i
bolesnej, miejscem gdzie każde uczucie będzie ważne i szanowane.
Prywatnie:
Moją pasją jest las, uwielbiam zbierać jagody oraz grzyby,
szczególnie w towarzystwie bliskich mi osób, jest to dla nas wspólny
czas pełen radości.
Kocham Góry, szczególnie Chatkę Górzystów w Izerach, w której nie
mogę się oprzeć słynnym naleśnikom z jagodami.
Bardzo lubię zdobywać wiedzę z różnych dziedzin, kiedy mogę
sięgam po informacje.
Terapia uzależnień to dla mnie przede wszystkim spotkanie z człowiekiem,
a nie z jego nałogiem. To proces, w którym krok po kroku odzyskuje się
wolność, poczucie sensu i sprawczość. W swojej pracy stawiam na
szczerość, uważność i relację bo wierzę, że właśnie tam rodzi się
prawdziwa zmiana. Terapia to nie tylko nauka życia bez substancji, ale
też odbudowa więzi z samym sobą i z innymi.
Wspieram osoby uzależnione, towarzysząc im w odkrywaniu siły, którą
przykrył nałóg. Pomagam im rozumieć emocje, uczyć się nowych sposobów
radzenia sobie i odbudowywać relacje. W pracy łączę uważność,
konfrontację i empatię tak, aby każdy mógł poczuć, że nie musi już
walczyć samotnie.
